فیلم و موزیک

معصومه یعقوب زاده: هنرمند باید خودش را در آثارش ببیند

معصومه یعقوب زاده شامل هنرمندان معاصر که منحصر به فرد بودن او را در نقاشی هایش نشان می دهد. همچنین یعقوب زاده در گفت و گو با مجله خبری آراداز مسئولیت اجتماعی این هنرمند در قبال جامعه خود گفت.

معصومه یعقوب زاده هنرمند معاصر تحصیلات کاملاً متفاوتی با حرفه فعلی خود دارد. وی در رشته اقتصاد تحصیل کرد و از سال 1372 به نقاشی مشغول شد و بر اساس علاقه خود کار خود را آغاز کرد و به سبکی منحصر به فرد رسید که در تماشای آثارش بیننده را خیره می کرد. معصومه یعقوب زاده در گفت و گو با مجله خبری آراداز نحوه شروع کارش و رسیدن به سبک منحصر به فردش می گوید.

معصومه یعقوب زاده

برای ساختن چیزی جدید، باید دنیای قبلی را نابود کنید

در گفتگو با یعقوب زاده از او پرسیدم که چگونه به هنر نقاشی علاقه مند شدی؟ یعقوب زاده می گوید: مدام در حال یادگیری بودم. در طول آموزش اولیه، کار طراحی من آرام بود و فقط سعی کردم تمریناتم را تمرین کنم تا بتوانم حرکت جدیدی پیدا کنم. بعد از چند سال دوباره شروع به درس خواندن کردم. بعد از آن احساس کردم کاری که انجام می دهم برایم کسل کننده و تکراری است.

معصومه یعقوب زاده

وی در ادامه افزود: اگر می‌خواهید کار جدیدی انجام دهید، باید دنیای سابق خود را ویران کنید و دنیای جدیدی بسازید، در غیر این صورت موفق می‌شود یا به کلی ویران می‌شود. در هر صورت، سبک امرسون را برای رسیدن به دنیای جدید شروع کردم و بعد از چند سال هنوز در سکوت بودم تا بتوانم رنگ ها را دوباره تشخیص دهم.

یعقوب زاده در آدام توضیح داد: «وقتی یک نقاشی واقعی انجام می‌دهید، یک پالت رنگی خاص دارید، اما وقتی از آن مشخصه و منطقه امن خود خارج می‌شوید، متوجه می‌شوید که همه چیز تغییر می‌کند، تجربه جدیدی به دست می‌آورید و پالت رنگی نیز تغییر می‌کند. تغییر می کند. این فرآیند زمان بر و البته ترسناک است. فرد یا می ترسد و می ایستد یا به کار خود ادامه می دهد.

همه این تجربیات ممکن است برای کسی که از ابتدا در سبک امپرسیونیستی کار کرده است عادی باشد، اما برای من که از سبک کلاسیک به سبک امپرسیونیست مهاجرت کردم، بسیار سخت بود. کار من در نقاشی کلاسیک بی نقص بود، اما همچنان تصمیم گرفتم دنیا را تغییر دهم، زیرا می دانستم ارزشش را دارد. ما هنرمندان رئالیست زیادی داریم و این سبک به نظرم فاسد می آمد.»

من چهار سال است که به دنبال رنگ های امپرسیونیستی ام هستم

یعقوب زاده در ادامه توضیح داد که چگونه پالت رنگ امپرسیونیستی خود را پیدا کرده است و می گوید: «سه چهار سالی بود که به دنبال رنگ های امپرسیونیستی ام بودم. می‌خواستم بفهمم که رنگ‌های من باید با رنگ‌های پالت واقعی‌ام که در آن غوطه‌ور شده‌ام متفاوت باشد، و اکنون در سبک امپرسیونیسم به دنبال پالت رنگ دیگری هستم. در نهایت این روند حدود چهار سال به طول انجامید.

من چهار سال است که به دنبال رنگ های امپرسیونیستی ام هستم

سپس مردم تعجب کردند و از من پرسیدند که چرا از سبک واقعی که در آن هنرمند با استعدادی هستید فرار می کنید؟ ما ایرانی ها اصولا روحیه تبلیغی داریم و پذیرش سبک دیگری برای ما کمی سخت است.

اما به حجم زیاد انتقادات گوش ندادم و تصمیم گرفتم راهی را که شروع کرده بودم ادامه دهم. بنابراین مدتی کارهایم را پنهان کردم تا اینکه بالاخره پالت رنگم را پیدا کردم و آثارم روی بوم چاپ شد.

بالاخره به Expressio رسیدم

وی در ادامه گفت و گو با مجله خبری آرادافزود: اما باید بگویم که کمی جلوتر رفتم متوجه شدم که به سبک برداشت ها هم کپی می کنم و این مرا راضی نمی کند، بنابراین به حالت بیانی رسیدم. سبک؛ البته دستیابی به همه این نتایج یک فرآیند طولانی است.

بالاخره به Expressio رسیدم

اتفاقی که برای من افتاد این است که از سال 2018 بر اساس اتفاقاتی که در جامعه می گذرد، دچار افسردگی شدید شدم و حتی قلم مو را کنار گذاشتم و احساس کردم همه چیز پوچ است. پس از این اتفاقات و دوران افسردگی که از اتفاقات جامعه سبقت گرفته بود، رنگ بندی من دوباره تغییر کرد، اما این بار کاملاً ناخودآگاه. پالت من خاکستری شد زیرا نمی توانستم رنگ دیگری به جز خاکستری ببینم. آنجا بود که فهمیدم هنرمند وظیفه دارد حرف بزند.»

وی بیشتر به رسالت اجتماعی این هنرمند پرداخت و افزود: اکنون باید هر اتفاقی را ثبت کنم. فکر می کنم هنرمند دقیقا نماینده نویسنده و شاعری است که با کلمات بازی می کند، با این تفاوت که ما با رنگ ها بازی می کنیم. «اگر هنرمند به رسالت اجتماعی خود عمل نکند، هنرمند نیست.

یعقوب زاده از مجموعه ها و آثارش می گوید

من مجموعه ای از مادران مهربانی را دارم که با ملیت های مختلف با آنها کار کرده ام. برای من مادر یک هویت مقدس است و فرقی نمی کند از چه نژادی باشد. مهم این است که او مادر است و چگونه می تواند از فرزندش حمایت کند.

یعقوب زاده از مجموعه ها و آثارش می گوید

مجموعه های من در گذشته بیشتر به سبک رئالیسم بود تا جایی که امروز چندین سال است که مجموعه آثارم برگرفته از داستان های اجتماعی است و از آنها خون می آید.

قبل از کرونا ما یک استودیو نقاشی داشتیم، اما بعد از آن تدریس را رها کردم. من همیشه گفته ام که معلم نیستم و نمی بینم که بخواهم معلم خوبی باشم.

فکر می کنم اگر همه را بیشتر قاب کنید، بیشتر به آنها داده اید و من در آن سطح نیستم. من نمی خواهم به دانش آموزی که شبیه من است آموزش دهم، می خواهم شاگردانم بهتر از من و پیشرفته تر باشند. همه اساتید تا امروز اینطور بوده اند و می خواستند فردی مثل خودشان تربیت کنند.

اما به نظر من چیزی به نام اشتباه در هنر وجود ندارد. خود رنگ ها می گویند کجا می خواهیم بنشینیم. طراحی برای به چالش کشیدن انسان است، وقتی جلوی کارتان می ایستید و می گویید خود را در کار می بینید، اشتباه کرده اید.

نظر شما درباره آثار معصومه یعقوب زاده و روند کاری او چیست؟ لطفا نظرات خود را با ما در میان بگذارید شکل اشتراک گذاری

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا